Τη Δόμνα την ήξερα πολύ πριν γνωριστούμε. Όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο στην Αγγλία, επί δικτατορίας, η αρχετυπική φωνή της Δόμνας Σαμίου ήταν για εμένα η Ελλάδα. Με συνέδεσε με την ελληνικότητά μου και το εύρος των διαφορετικών ακουσμάτων από όλες τις περιοχές της Ελλάδας -κάτι που συνειδητά φρόντιζε να παρουσιάζει σε κάθε δίσκο της η Δόμνα- με έκανε να προβληματιστώ πάνω στην ελληνική ταυτότητα.
Ταυτοχρόνως, συμβόλιζε και την αντίσταση: η χούντα χρησιμοποιούσε με χείριστο τρόπο τη δημοτική μουσική· η Δόμνα ήταν η ακύρωση αυτής της καπηλείας.
Απόσπασμα από την κοινή συνέντευξη της Δόμνας Σαμίου και του Γιάννη Κ. Λύρα στην Άννα Θεμελή στο περιοδικό Δίφωνο με τίτλο «Η θάλασσα δεν είναι μόνο για να την κολυμπάμε...».
