(απόσπασμα)
Η Δόμνα Σαμίου είναι γνωστή για την τεράστια κι ακάματη προσφορά της στην έρευνα, την καταγραφή αλλά και την παρουσίαση του δημοτικού τραγουδιού. Μια από τις ωραίες εκδηλώσεις όπου πρωτοστάτησε ήταν και η χτεσινοβραδινή που οργάνωσε το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Στην εκδήλωση που κάλυψε η τηλεόραση και θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στους δέκτες μας, ακούστηκαν κάλαντα από διάφορα μέρη της Ελλάδας και συμμετείχαν παιδική χορωδία και το συγκρότημα της Δόμνας Σαμίου.
Ένα σωστά επιλεγμένο πρόγραμμα, όχι μόνο με κάλαντα αλλά και με άλλα τραγούδια και δημοτικούς σκοπους, εκτελέστηκε με κέφι και ζωντάνια από μεγάλους, μικρούς ή και λιλιπούτειους εκτελεστές. Ο συνδετικός κρίκος βέβαια της εκδήλωσης ήταν η ιδία η Δόμνα Σαμίου που παρουσίασε τους συνεργάτες της αλλά και τραγούδησε με την εξαιρετική σεμνότητα και ζωντάνια που χαρακτηρίζει το τραγούδι της. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ολόκληρη η παρουσία της Δόμνας Σαμίου μοιάζει σφραγισμένη από την ποιότητα τον πολιτισμό που χρόνια τώρα προσπαθεί να περισώσει και να διασώσει. Και η αμεσότητα, στην επαφή με το κοινό της, είτε ακούγεται σε συναυλία είτε σε δίσκο, μπορεί κανείς να πει πως οφείλεται στην δυνατότητα της να νοιώθει οικεία με τα δημοτικά τραγούδια, να δημιουργεί με τη φωνή της μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν που τα δημιούργησε και τη σημερινή εποχή που όσο κι αν τα τραγουδάει με κέφι, κι αν νοιώθει πως ανταποκρίνονται σε κάποια ρίζα της υπόστασης της δεν παύει να τα θεωρεί παρελθόν.
Και στην εκδήλωση που έγινε χτες μπορεί κανείς να πει πως το ακροατήριο εκπροσωπούσε κατά πλειονότητα το παρελθόν. Δυστυχώς λίγα συγκριτικά ήταν τα παιδιά που είχαν την ευκαιρία να απολαύουν τα ωραία ελληνικά κάλαντα τραγουδισμένα από συνομηλίκους τους. [...] Στ' αυτιά μας βγαίνοντας εκτός απ' τον ήχο των καλάντων αντηχούσε η ερώτηση ενός μπαμπά στο κοριτσάκι του «Σ' αρέσει;» μ' έναν τόνο που περιείχε μια κάποια ανησυχία.
