ΕΡ.: Ξαφνιάζει, σοκάρει ή ψυχαγωγεί ο τελευταίος δίσκος σας;
(σσ. αναφέρεται στον δίσκο Τα Αποκριάτικα)
ΑΠ.: Ξαφνιάζει και ενθουσιάζει.
ΕΡ.: Ποιο είναι το κοινό του;
ΑΠ.: Κυρίως ο λαός που είναι και ο δημιουργός του.
ΕΡ.: Τα τραγούδια αυτά ακούγονται και σήμερα;
ΑΠ.: Βεβαίως, την περίοδο της Αποκριάς.
ΕΡ.: Πώς εξηγείτε αυτή την αχαλίνωτη ελευθερία της έκφρασης σε σχέση με τον συντηρητισμό της επαρχίας;
ΑΠ.: Την Αποκριά όλα ανατρέπονται. Ακόμη και ο συντηρητισμός.
ΕΡ.: 'Ενα δημοτικό τραγούδι «λειτουργεί» όταν ακούγεται από σκηνής ή είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον τόπο;
ΑΠ.: Κανονικά το δεύτερο. Η σκηνή έγινε ανάγκη των ημερών μας.
ΕΡ.: Αρχαιότητα-δημοτικό τραγούδι. Συνέχεια της παράδοσης;
ΑΠ.: Βέβαια και εντυπωσιάζει η δύναμη της συνέχειας.
ΕΡ.: Ποια είναι η πρώτη φορά που μαγευτήκατε από ένα κλαρίνο ή από ένα στίχο;
ΑΠ.: Η μνήμη χάνεται στο μακρινό παρελθόν.
ΕΡ.: Ποια ήταν τα πρόσωπα που σας βοήθησαν ν' αρχίσετε;
ΑΠ.: Δύο εμπνευσμένοι άνθρωποι: η Ελένη Ζάννου και ο δάσκαλος μου, ο Σίμων Καράς.
ΕΡ.: Τι εικόνα σας έρχεται στο νου όταν θυμάστε τα παιδικά σας χρόνια;
ΑΠ.: Η γειτονιά μου.
ΕΡ.: Κι από τα πρώτα χρόνια της καριέρας σας;
ΑΠ.: Το Ροντέο κατάμεστο από φοιτητές την περίοδο της Χούντας.
ΕΡ.: Σε όλα αυτά τα χρόνια πώς αξιολογείτε την εξέλιξη του δημοτικού τραγουδιού;
ΑΠ.: Δεν υπάρχει εξέλιξη. Λόγω της αλλαγής του τρόπου ζωής έπαψε να εξελίσσεται. Εξελίσσονται μόνο οι ερμηνευτές του. Δυστυχώς προς το χειρότερο.
ΕΡ.: Αλλάζει το κοινό;
ΑΠ.: Πληθαίνει.
ΕΡ.: Πιστεύετε ότι ένα δημοτικό τραγούδι επιδέχεται διασκευή;
ΑΠ.: Όχι.
ΕΡ.: Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός λαϊκού οργανοπαίκτη ή τραγουδιστή;
ΑΠ.: Είναι μουσικοί χωρίς θεωρητική κατάρτιση, με αξιοθαύμαστη τεχνική, αυτοσχεδιαστική ικανότητα και ακουστική μνήμη.
ΕΡ.: Το πιο σπάνιο και πολύτιμο στοιχείο αυτής της μουσικής;
ΑΠ.: Η ίδια η ύπαρξή της που είναι ένα από τα βασικά στοιχεία του πολιτιστικού μας πλούτου.
ΕΡ.: Πανηγύρι του χθες, πανηγύρι του σήμερα. Τι έχει αλλάξει;
ΑΠ.: Το πανηγύρι του σήμερα είναι για τα... πανηγύρια.
ΕΡ.: Τι είναι αυτό που σας έχει πικράνει περισσότερο;
ΑΠ.: Η παραποίηση και κακοποίησή της κυρίως για οικονομικά οφέλη.
ΕΡ.: Τι σας έχει δώσει κουράγιο;
ΑΠ.: Η αναγνώριση του κόσμου.
ΕΡ.: Όταν ανοίγετε την τηλεόραση, πού σταματάτε να κάνετε ζάπινγκ;
ΑΠ.: Στον Λαζόπουλο.
ΕΡ.: Στο ραδιόφωνο;
ΑΠ.: Στις ειδήσεις.
ΕΡ.: Ποια είναι η τελευταία ταινία που είδατε;
ΑΠ.: Η «Μπλε ταινία» του Κισλόφσκι.
ΕΡ.: Ποια είναι η τελευταία φορά που τραγουδήσατε μεταξύ φίλων;
ΑΠ.: Χθες βράδυ.
ΕΡ.: Ποια είναι η αγαπημένη σας απασχόληση;
ΑΠ.: Η ενασχόληση με τη μάνα-γη.
ΕΡ.: Τι χαίρεστε περισσότερο τα Σαββατοκύριακα;
ΑΠ.: Τις εκδρομές.
ΕΡ.: Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα;
ΑΠ.: Όταν δεν θέλω να πικράνω τους ανθρώπους.
ΕΡ.: Πότε δεν μετανιώνετε γι' αυτό;
ΑΠ.: Όταν δεν προκαλούν βλάβες.
ΕΡ.: Το σημαντικότερο στη ζωή;
ΑΠ.: Η υγεία.
ΕΡ.: Στους φίλους σας;
ΑΠ.: Η τιμιότητά τους.
ΕΡ.: Ένα όνειρο που δεν πραγματοποιήθηκε...
ΑΠ.: Ένας μικρός λιτός χώρος όπου με λίγους μουσικούς και χωρίς μεγάφωνα να μπορώ να προσφέρω στους μερακλήδες θεατές τραγούδια που κινδυνεύουν να ξεχαστούν.
