Ακούστε
Τ’ Αρμένου γιος πινέθηκε, γαλανά ματάκια μ’ κι έμορφα
σ’ ένα, σ’ ένα πασά κι αφέντη, λάλει, λάλει καλό μ’ αηδόνι.
– Αφέντη μου τη θάλασσα, πεζός θα την αδιάβω.
– Κι αν την αδιάβ’ς τη θάλασσα, γαμπρό θε να σε κάνω
θέλεις την αξαδέρφη μου, θέλεις την αδερφή μου,
θέλεις τη θυγατέρα μου, που λάμπει σαν τον ήλιο,
όπου γεννήθ’κι σκοτεινά και φέξαν τα σοκάκια.
Τ’ Αρμένου γιος σαν τ’ άκουσε, ξεντύθ’κι, ξαρματώθ’κι
ξεντύθ’κι, ξαρματώθηκι, μες στη θάλασσα ρίχτ’κι,
σαράντα μέρις έπλεγε, γελώντας τραγουδιώντας,
κι απ’ τις σαράντα κι ύστερα, κλαίει μοιρολογάει.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε στούντιο, το 2001.
