Ακούστε
Ξένε σα θες να παντρευτείς γυναίκα για να πάρεις
έλα ρώτησε και μένα, να σου πώ ποιά 'ναι για σένα.
Ψηλή γυναίκα μην πάρεις, δεντρί ξεριζωμένο
το δεντρί ξεριζωμένο, πάντα είναι μαραμένο.
Kοντή γυναίκα μην πάρεις, βουτσί του ταβερνιάρη
το βουτσί του ταβερνιάρη, πάντα μεθυσμένους βγάζει.
Άσπρη γυναίκα μην πάρεις, σακί αλευρωμένο
το σακί τ’ αλευρωμένο, πάντα θα 'ναι σκονισμένο.
Mαύρη γυναίκα μην πάρεις, σουπιά τηγανισμένη
η σουπιά η τηγανισμένη, πάντα θα 'ναι μαυρισμένη.
Mελαχρινή και νόστιμη νά ’χει και μαύρα μάτια
κι αν γεράσει κι αν χαλάσει, πάντα μαύρα μάτια θά ’χει.
Στη Βολισσό, τις Κυριακές της Αποκριάς, μετά την λειτουργία, γύρω από την εκκλησία χορεύουν μπροστά οι άνδρες και πίσω οι γυναίκες τραγουδώντας το τραγούδι αυτό χωρίς τη συνοδεία μουσικών οργάνων. Παλιότερα το συνόδευαν με τσαμπούνα και τουμπάκι.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε στούντιο το 1986.
Το κατέγραψε η Δόμνα Σαμίου στην Αθήνα από τους Μηνά Μελά, Δημήτρη Καγιάντα και ομάδα Βολισσιανών, το 1978.
