Ακούστε
Aπό τα βοτάνια πέφτω, πέφτω για να σκοτωθώ
κι η αγάπη μου φωνάζει, πιάστε τον για το Θεό.
Mε τα μάτια μου την είδα και κατέβει στο γιαλό
είχε μήλα στο μαντήλι και φλουράκια στο λαιμό.
Άσπρο μου τριανταφυλλάκι, βασιλιά των λουλουδιώ
ποιός αρνήθη την αγάπη, να την αρνηθώ και γω.
Ένας γέρος την αρνήθη, που ’ταν εκατό χρονώ
ύστερα μετάνιωσέν το κι έκλαιγε σαν το μωρό.
Κατά τον πληροφορητή ο τραγουδούσαν την Πέμπτη ή την Παρασκευή πριν από τον γάμο.
Oμάδα από αγόρια και κορίτσια μάζευαν βοτάνια για να ράνουν τα προικιά της νύφης, και το τραγουδούσαν κατά την επιστροφή τους από το βουνό.
Το τραγούδι κατέγραψε η Δόμνα Σαμίου στην Αθήνα, το 1971.
