Ακούστε
Για δέστε τράπεζα χρυσή και πιάτα ασημένια
κι αγγελικά προσώπατα τριγύρω καθισμένα.
Tα δυο της χεροκάλαμα
μ’ ασήμι κι όλο μάλαμα.
Σε τούτη δω την τράπεζα, τα πιάτα ’ν’ ασημένια
του χρόνου σαν ξανάρθουμε να ’ναι μαλαματένια.
Για δες τηνε την πέρδικα
πως περπατεί λεβέντικα.
Eμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε
μόνον τα καλορίζικα ήρθαμε να σας πούμε.
M’ ευχές και με παινέματα
γίναν τα προξενέματα.
Σε τούτη δω την τράπεζα, θέλω να τραγουδήσω,
ν’ ανοίξω τις καρδούλες σας και να τις λουλουδίσω.
Στα όρη το ’πια το νερό
και βράχνιασα και δε μπορώ.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε στούντιο το 2008.
Το κατέγραψε ο Νίκος Καραγεωργίου στη Νέα Μάκρη Αττικής, το 1982.
