Ήρθεν η ώρα η καλή
Ήρθεν η ώρα η καλή κι η υπερευλογημένη
να παραδώσ’ την πέρδικα, την ανθοστολισμένη.
Bάλε μετάνοια, φίλησε της μάνας σου το χέρι
γιατί θα πας στην εκκλησιά, να κάνεις άλλο ταίρι.
Mα σένα κόρη πρέπει σου, καρέκλα καρυδένια
για ν’ ακουμπάς τη μέση σου, τη μαργαριταρένια.
Nύφη, ωραία νύφη μου, μηλιά μου με τους κλώνους
αντάμα με το ταίρι σου, να ζήσεις χίλιους χρόνους.
Γαμπρέ και συμπεθέροι μου, λόγο θα σας προτείνω
να μη μας τον μαράνετε, τον άσπρο μας τον κρίνο.
